Monitor Prawniczy Nr 21/2021

Promocyjna cena 5% taniej
  • 75,05 zł z VAT
    Cena katalogowa: 79,00 zł z VAT
    5% taniej
  • Koszt dostawy od 10,98 zł

Specjalistyczny dwutygodnik omawiający kluczowe zagadnienia prawnicze. W „Monitorze Prawniczym" Nr 21/2021 polecamy: dr hab. Radosław Strugała „Artykuł 446[2] KC jako podstawa zasądzenia zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną naruszeniem więzi rodzinnej... więcej ›

Opis czasopisma

Specjalistyczny dwutygodnik omawiający kluczowe zagadnienia prawnicze.

W „Monitorze Prawniczym" Nr 21/2021 polecamy:

  • dr hab. Radosław StrugałaArtykuł 446[2] KC jako podstawa zasądzenia zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną naruszeniem więzi rodzinnej spowodowanym ciężkim i trwałym uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia najbliższego członka rodziny". Artykuł dotyczy, dodanego niedawno do KC, art. 446[2]. Przepis przewiduje, że w razie ciężkiego i trwałego uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, skutkującego niemożnością nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej, sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny poszkodowanego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Jako taki art. 446[2] KC jednoznacznie przecina pojawiające się w doktrynie i orzecznictwie wątpliwości co do tego, czy bliscy osoby, która w następstwie spowodowanego czynem niedozwolonym poważnego uszczerbku na zdrowiu utraciła zdolność utrzymywania relacji emocjonalnych (więzi rodzinnej) w dotychczasowym kształcie, mogą dochodzić zadośćuczynienia za odczuwaną przez nich z tego powodu krzywdę. Jednocześnie jednak wejście w życie art. 446[2] KC nie rozstrzyga szeregu szczegółowych problemów dotyczących kręgu uprawnionych do zadośćuczynienia czy zakresu stanów faktycznych, w jakich roszczenie o zadośćuczynienie może powstawać. Wydaje się też, że jego wejście w życie może rodzić nowe, niepowstające dotąd, wątpliwości interpretacyjne. Próba rozstrzygnięcia tych problemów i rozwiania wspomnianych wątpliwości jest celem opracowania.
  • dr Marcin CichońskiKrytyczna analiza linii orzeczniczej Sądu Najwyższego dotyczącej wykładni klauzuli antykumulacyjnej odnoszącej się do wspólników i członków zarządu spółek prawa handlowego". W artykule przedstawiono krytyczne uwagi do linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, zgodnie z którą, jeżeli pokrzywdzony przestępstwem dysponuje tytułem egzekucyjnym przeciwko spółce prawa handlowego, to wtedy tzw. klauzula antykumulacyjna unormowana w art. 415 § 1 KPK uniemożliwia orzeczenie świadczenia kompensacyjnego na rzecz pokrzywdzonego w postępowaniu karnym od oskarżonego będącego równocześnie wspólnikiem spółki osobowej, albo członkiem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Wyrażono ponadto pogląd, że dążenie do realizacji idei sprawiedliwości naprawczej wymaga, aby pokrzywdzony uzyskał w postępowaniu karnym tytuł egzekucyjny, a ochrona praw majątkowych oskarżonego może nastąpić poprzez poczynienie w wyroku karnym zastrzeżenia, że zapłata przez spółkę świadczenia wynikającego z wykonania określonego tytułu egzekucyjnego zwalnia oskarżonego do wysokości dokonanej zapłaty.
  • dr hab. Przemysław WołowskiUpadły jako pełnomocnik syndyka do sprzedaży ruchomości stanowiących składnik masy upadłości". W ramach postępowania upadłościowego wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (tzw. upadłość konsumencka) ustawodawca przewidział wyjątek od art. 173 ustawy z 28.2.2003 r. – Prawo upadłościowe1 in fine, który przyznaje syndykowi kompetencje do likwidacji majątku upadłego, który stanowi masę upadłości. W myśl art. 491[12] PrUp in principio, syndyk może pisemnie upoważnić upadłego do sprzedaży ruchomości należących do masy upadłości.
  • Beata StryjewskaKara umowna – akcesoryjna czy autonomiczna instytucja prawa zobowiązań". W praktyce obrotu prawnego powszechne stało się zamieszczanie w umowach klauzul zastrzegających karę umowną na wypadek odstąpienia od umowy. Regulacje te w mniejszym lub większym stopniu ulegają modyfikacji w stosunku do instytucji kary umownej uregulowanej w art. 483–484 KC. Przepis art. 483 § 1 KC stanowi, że można zastrzec w umowie, iż naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). W judykaturze prezentowane jest stanowisko, że w przypadku, gdy w umowie zastrzeżono karę umowną na wypadek odstąpienia od umowy, to należy zawsze uprzednio ustalić, w związku z jakim (niewykonanym lub nienależycie wykonanym) zobowiązaniem odstąpiono od umowy, tj. pieniężnym czy też niepieniężnym. Żądanie zapłaty kary umownej można uznać za zasadne jedynie wtedy, gdy chodzi o uchybienie zobowiązaniu niepieniężnemu. Jeżeli zaś uchybienie polegało na naruszeniu obowiązku pieniężnego, to przeszkodę dla uwzględnienia powództwa o zapłatę takiej kary stanowi bezwzględnie wiążący art. 483 KC. Pogląd ten znajduje swoich zwolenników również w doktrynie. Równolegle jednak w doktrynie ukształtował się pogląd, że zastrzeżenie kary umownej na wypadek odstąpienia od umowy jest skuteczne bez względu na charakter świadczeń, do jakich zobowiązane były strony umowy i bez względu na charakter świadczenia będącego przyczyną odstąpienia od umowy. Pogląd ten zaznaczył się pod postacią różnych koncepcji rozumienia kary umownej na wypadek odstąpienia od umowy. Wiodące z nich to koncepcja „przekształcenia" oraz koncepcja „odwróconej akcesoryjności" kary umownej. Koncepcje te nieustannie ewoluują i stanowią podstawę do wnioskowania, że karę umowną można zastrzec również na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania pieniężnego.
  • Agnieszka PorallaSkuteczność zabezpieczenia roszczenia wierzyciela w postaci zajęcia środków pieniężnych dłużnika i przekazanych na rachunek depozytowy Ministra Finansów (art. 752 § 1 zd. 2 KPC) – uwagi de lege lata i de lege ferenda". Przekazanie środków pieniężnych na rachunek depozytowy Ministra Finansów w trybie art. 752 § 1 zd. 2 KPC nie stoi na przeszkodzie w prowadzeniu egzekucji z wniosku innego wierzyciela co do tych samych środków pieniężnych. Zapobiegawczy wierzyciel, który jako pierwszy uzyskał zabezpieczenie roszczenia, nie znajduje się w uprzywilejowanej pozycji względem pozostałych wierzycieli, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z celem postępowania zabezpieczającego i ochroną aktywnego wierzyciela. Problem skłania do refleksji na temat obecnej regulacji w zakresie postępowania zabezpieczającego.
  • dr Kacper WosiakLegitymacja do zaskarżania uchwał zgromadzenia a zbycie udziałów (akcji) – glosa – I ACa 1181/16". Glosowany wyrok porusza ważną kwestię następstw zbycia akcji (udziałów) dla legitymacji do zaskarżania uchwał zgromadzenia. W wyroku Sąd Apelacyjny w Łodzi uznaje, że zbycie akcji doprowadziło do bezpowrotnej utraty legitymacji przez akcjonariusza, a późniejsze nabycie akcji tej samej spółki nie mogło już doprowadzić do odzyskania legitymacji. W glosie analizowany jest status uprawnienia do zaskarżania uchwał, a w tym zakresie broniony jest pogląd, że omawiane uprawnienie jest komponentem akcji (udziału). Jest to następnie podstawą dla wniosku, że w razie zbycia akcji (udziałów), uprawnienie do zaskarżania uchwał przechodzi na nabywcę w takim stanie, w jakim przysługiwało zbywcy. Oznacza to, że jeżeli względem zbywcy ziściły się przesłanki uprawniające do zaskarżenia uchwał – a do zbycia doszło przed upływem relewantnych terminów zawitych – to nabywca będzie mógł wystąpić z odpowiednim powództwem. W opracowaniu sygnalizuje się też użyteczność poglądu przykładowo przy ocenie konsekwencji rozejścia się legitymacji materialnej i formalnej w spółce i wykonywania prawa głosu przez osobę legitymowaną formalnie, lecz nielegitymowaną materialnie, czyli sytuacji, gdy w zgromadzeniu wzięła udział osoba rozpoznawana przez spółkę jako wspólnik (art. 187 § 1 KSH) albo akcjonariusz (art. 343 § 1 KSH), mimo tego że faktycznie nie przysługują jej akcje (udziały).

W Monitorze Prawniczym znajdziesz:

  • Wnikliwe opracowania analizujące najistotniejsze zmiany w prawie.
  • Fachowe opinie i analizy zagadnień problemowych.
  • Przegląd najistotniejszego, nowego orzecznictwa.
  • Aktualności z sal sądowych.
  • Obszerne dodatki tematyczne.
  • Odpowiedzi na pytania kierowane do redakcji.

Pliki do pobrania

Szczegóły

  • Seria: Monitor Prawniczy
  • Rok wydania: 2021
  • Oprawa: Miękka
  • Liczba stron: 56
  • Wymiary: 209x287 mm
  • Waga: 180 g
  • ISBN: 977123065021144
  • EAN: 977123065021144
  • Kod serwisu: PZ51

Kategorie

Tagi