Sprzeczność składu sądu orzekającego jako podstawa nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 in princ. KPC)

Monografia zawiera kompleksową analizę wszystkich potencjalnych przypadków sprzeczności składu sądu orzekającego z przepisami prawa. Szczególna uwaga została poświęcona problematyce (wadliwego) powołania sędziów, która w ostatnich latach odgrywa wyjątkowo doniosłą rolę.

W opracowaniu uwzględniono orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz wzięto pod uwagę perspektywę ustrojową – wynikającą z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, Karty Praw Podstawowych, jak również z Konstytucji RP.

W publikacji zbadano konsekwencje procesowe sprzeczności składu sądu orzekającego z przepisami prawa oraz podstawy do kwestionowania zapadłych w ten sposób orzeczeń – zarówno w ramach zwyczajnych, jak i nadzwyczajnych środków zaskarżenia.

W monografii sformułowano także wiele postulatów de lege ferenda, które – można mieć nadzieję – zostaną wzięte pod uwagę w toku planowanych prac legislacyjnych.

Publikację wyróżnia analiza prawno-porównawcza wskazywanej problematyki w wybranych obcych systemach prawnych.